SONUÇ
Teknoloji
sadece bir araçtır.
İnsan kaynağı entellektüel sermaye denilen yeni bir anlayışla ele alınmaya başlanmıştır.
İnsanların özellikle zihinsel kapasitelerinden istifade edebilmede, kurum içi ekip çalışması, bilgi paylaşımı, iletişimi vs gibi kültürel faktörlere önem verilmesi gerekmektedir.
Heterojen yapıdaki düşünme modellerinin birbirini destekleyecek tarzda yönetimi ancak Bilgi Yönetimi anlayışıyla mümkündür.